?

Log in

No account? Create an account

13 кастрычніка 2019

У Сусветны дзень супраць смяротнага пакарання ў Мінску адбыўся кінапрагляд фільма “Свабодныя людзі”, арганізаваны ў межах Тыдня супраць смяротнага пакарання Амбасадай Швейцарскай Канфедэрацыі ў Рэспубліцы Беларусь.Паказ сабраў амаль поўную залю кінатэатра “Піянер”. Сярод прысутных былі каардынатар кампаніі “Праваабаронцы супраць смяротнага пакарання” Андрэй Палуда, старшыня ПЦ “Вясна” Алесь Бяляцкі, паэт Андрэй Хадановіч, актывістка кампаніі Паліна Сцепаненка, прадстаўнікі амбасадаў Францыі, Аўстрыі, Польшчы, Вялікабрытаніі і іншых краінаў.Перад праглядам слова ўзяў амбасадар Швейцарскай канфедэрацыі Клод Альтэрмат, у якім адзначыў, што ўсеагульная адмена смяротнага з’яўляецца адным з прыярытэтаў знешней палітыкі Швейцарыі і адной з умо... Болей...
У нобэлеўскай ляўрэаткі Вольгі Такарчук па-беларуску выходзілі дзьве кнігі «Правек ды іншыя часы» і «Вядзі свой плуг праз косткі мёртвых». Перакладчыца Марына Шода піша пра тое, як трапіла ў поле прыцягненьня польскай пісьменьніцы.Дваццаць год таму, прыехаўшы ва Ўроцлаў у летнюю моўную школу для іншаземцаў, мы зь сяброўкай спыталі ў выкладчыцы, пані Дамброўскай, каго б з сучасных польскіх аўтараў яна параіла пачытаць. Тая, не раздумваючы, назвала імя Вольгі Такарчук.Скінуўшыся — канец 90-х, бедныя-гаротныя — мы набылі «Правек і іншыя часы». І ўсё — мяне захапіла. Яшчэ слаба ведаючы польскую, я чытала запоем, калі толькі мела вольны час. Яшчэ не пераклаўшы ніводнай старонкі ні зь якой мовы і ніякага аўтара, нават ня думаючы пра перакладч... Болей...
Сябру агульнанацыянальнай Рады Таварыства беларускай мовы, гарадзенскаму актывісту Алесю Крою споўнілася 60.
Сваю працу на грамадскіх пачатках ён прысвячае працы па пашырэнні і захаванні беларускай адукацыі пры вельмі негатыўных варунках яе існавання ў Беларусі. Дзякуючы яго ўкладу, гарадзенскі аддзел адукацыі стварыў пры двух расейскіх школах №32 і 34 па адным з беларускіх класаў. І штогод фармуюцца, хоць і невялікія, але дзейсныя беларускія класы.Кажа Алесь Крой:
– Ёсць каштоўныя прычыны, па якіх бацькі аддаюць сваіх дзяцей. Гэта звычайна невялікая частка беларусаў, якія, сапраўды, уяўляюць беларускую гісторыю, ведаюць адкуль іх род. Але большасць людзей каштоўнасці мовы, гісторыі, культуры сваёй краіны да канца не разумеюць. Ім больш патрэбны нейкія практычныя прычыны. Гэтыя пр... Болей...
Адзін з стваральнікаў новай Беларусі, палітычны і грамадскі дзеяч, доктар тэхнічных навук і выкладчык хіміі, пазней бургамістр Менску – Вацлаў Іваноўскі.
Ён марыў пра стварэнне беларускай нацыі ды незалежную Беларусь, і для Іваноўскага тое было не толькі прыгожай ідэяй.Хімік-тэхнолаг верыў у магчымасць, як ён сам казаў, з нічога зрабіць нешта. Каб пабудаваць новую Беларусь, трэба даць людзям асвету ды пазнаёміць з роднай гісторыяй. Але як гэта зрабіць, калі няма народнай літаратуры ды гісторыі? Трэба яе стварыць і распаўсюдзіць!У 1902 годзе Іваноўскі арганізаваў Беларускую рэвалюцыйную партыю – першую партыю ў Беларусі, якая пачала нелегальную выдавецкую дзейнасць. Спачатку выйшла адозва «Да інтэлігенцыі», затым – часопіс «Свабода», увесь наклад ... Болей...
Творчасць гарадзенскага паэта Юрыя Гумянюка займела першага даследчыка. Ёй стала журналістка Таццяна Будовіч-Барадуля.Летась яна зрабіла некалькі публікацый пра паэта, а сёлета выступіла з дакладам на Кангрэсе даследчыкаў Беларусі ў Вільні.
Таццяна адзначае, што Юры Гумянюк быў арыгінальны як у творчасці, так і ў паводзінах:
– Яго выгляд заўсёды быў адметным, з прэтэнзіяй на арыстакратызм: гарнітур, капялюш, абавязкова гальштук або матылёк. Яго паэзія, усё гэта, здзекі з афіцыёзу ды савецкага сацрэалізму – гэта яго асабістая поза.Паводле Таццяны Будовіч-Барадулі, Юры Гумянюк імкнуўся рэалізавацца як паэт па-за межамі традыцыйнага тагачаснага беларускага літаратурнага дыскурса:
– Юра пісаў: «Мой нонканфармізм – гэта альтэрнатыва афіцыёзу, сервільнасці, сацыя... Болей...
Інфа-Кур’ер
Штотыднёвая рэгіянальная газета ● Навіны са Слуцка, Салігорска, Капыля, Старых Дарог і Любані
41 (975) 2019

Я живу в 11-м городке в многоквартирном панельном доме. Слышимость через стены и потолки очень хорошая. Соседнюю квартиру хозяева сдают, и жильцы там часто меняются. Когда появились последние, точно сказать не могу. Но с их появлением не могу спокойно находиться дома. Один раз видела их в лифте: женщине примерно 35 лет, мальчику — 3−4 года, может, чуть больше. Утром и вечером мать дико орёт на ребёнка, а он навзрыд плачет. Она кричит на него и на кухне, и в комнате, и в туалете. Слышать этот плач отчаяния очень тяжело. И не знаешь, что делать. Идти скандалить? Результат вряд ли будет, только наслушаешься оскорблений в свой адрес, да и, может, гадости какие-нибудь будет делать в отместку. Если вызывать милицию, то как доказать, что это действительно происходит? Это повторяется почти каждый день. Недавно на кухне, видимо, она его кормила и сопровождала это криками: «Ешь, скотина!», «Долго ты ещё будешь возиться!», «Как ты меня достал!», «Па***ла! Надоел!» Голосок сына, который пытался что-то сказать матери, был еле слышен, непонятно, что он ей пытался сказать. В ответ она опять орала, а он начинал плакать. Потом плач переместился в комнату под грубый окрик: «Иди спать, дрянь!» Утро тоже начинается с криков: «Одевайся! Да быстрее! Шевелись!» Я ни разу не слышала, чтобы она называла его по имени, одни оскорбления: дрянь, скотина, тварь. Я понимаю, что социальные службы или милиция должны вмешаться и прекратить это издевательство. Но как это сделать, чтобы не остаться крайней? И как быть? Слушать это невозможно. Болей...

Magazyn Polski na Uchodźstwie
ogólnokrajowy miesięcznik Społecznego Zjednoczenia Związek Polaków na Białorusi
10 (165) 2019

Im więcej czytamy, tym więcej wiemy. Ta maksyma wcale nie tak dawno przyświecała wszystkim uczącym się i nie tylko. Książki traktowano jako źródło wiedzy i poszerzania horyzontów. Teraz ludzie coraz mniej czytają książek – świadczą o tym badania. Najnowsze badania czytelnictwa Biblioteki Narodowej pokazują, że 37% badanych przeczytało w ub.r. przynajmniej jedną lekturę. Natomiast z badań Instytutu Socjologii Białoruskiej Akademii Nauk (2018) wynika, że 49% badanych czyta książki, chociaż tu pytanie zadano ogólnie i nieprecyzyjnie. Dlaczego mniej się czyta? W raporcie Biblioteki Narodowej podano, że mają na to wpływ «style życia i sposoby spędzania wolnego czasu, popularyzacja rozrywki cyfrowej». Przemiany w dziedzinie technologii komunikacji sprawiły,że książki nie są dziś «jedynym źródłem wiedzy i informacji». Oprócz tego czytanie książek w dorosłym życiu ma niewielkie przełożenie «na powodzenie na rynku pracy». Jest pewien paradoks naszego czasu: ludzie mniej czytają, ale książek ukazuje się coraz więcej. W 2017 r. w Polsce wydano 36 tys. tytułów, czyli każdego dnia na półki księgarskie trafiało prawie 100 nowych pozycji. W badaniu Biblioteki Narodowej 28% respondentów przyznało, że w ich domu nie ma żadnej książki. Jeszcze nie tak dawno biblioteki domowe, eksponowane na honorowym miejscu, były przedmiotem dumy ich właścicieli, książka zaś uchodziła za najlepszy prezent na różne okazje. Болей...

Głos znad Niemna na Uchodźstwie
ogólnokrajowy miesięcznik Społecznego Zjednoczenia Związek Polaków na Białorusi
9 (158) 2019

Tysiąc pięć uczniów rozpocznie zajęcia w Polskiej Szkole Społecznej im. Króla Stefana Batorego przy Związku Polaków na Białorusi w Grodnie. Uroczystość rozpoczęcia roku szkolnego 2019/2020 w «Batorówce» odbyła się 15 września. Zaszczycił ją swoją obecnością minister edukacji narodowej Rzeczypospolitej Polskiej Dariusz Piontkowski. Uroczystą akademię z okazji rozpoczęcia roku szkolnego w «Batorówce», która trzykrotnie zwiększyła liczbę uczniów w stosunku do roku ubiegłego, poprzedziła Msza św. w intencji uczniów «Batorówki», jej nauczycieli i rodziców, którzy oddali swoje pociechy do szkoły, która nie tylko uczy języka polskiego,lecz także wychowuje dzieci i młodzież w duchu polskiego patriotyzmu i wierności wartościom chrześcijańskim. Do patriotyzmu kresowych Polaków nawiązał w swoim przemówieniu podczas uroczystości rozpoczęcia rokuszkolnego 2019/2020 minister edukacji narodowej RP Dariusz Piontkowski. – Za każdym razem, gdy przyjeżdżam na wschód od polskich granic, dziękuję państwu, że czujecie się Polakami i nam, mieszkającym na stałe w Polsce, pokazujecie, jak może wyglądać patriotyzm – mówił szef MEN. Wyznał, że jest pod mocnym wrażeniem z powodu tego, że szkoła społeczna przy ZPB potrafiła odnotować tak duży wzrost liczby uczniów. Болей...

Каталіцкі веснік
Газета Віцебскай дыяцэзіі
9 (102) 2019

Шмат хто з нашых землякоў змагаўся з нацыстамі не толькі на ўсходнім фронце, але і на Захадзе. Доўгі час пра іх або наогул не ўспаміналі, або лічылі здраднікамі. Шмат хто з іх пацярпеў ад савецкай улады, калі вярнуўся на родную зямлю. Але настаў час аднавіць гістарычную справядлівасць – годна ўшанаваць памяць змагароў. Менавіта гэтым і кіраваліся нашчадкі ветэранаў Арміі Андэрса з Мёршчыны Аляксандр Рынкевіч, Павел Лутохін і Арцём Сухойда, чые дзяды і прадзеды ваявалі на заходнім фронце і ўдзельнічалі ў бітве пад Монтэ-Касіна. Ідэя ўшанаваць памяць сваіх продкаў узнікла ў іх колькі гадоў таму. Каб яе ажыццявіць, спатрэбілася шмат працы: трэба было сабраць матэрыялы, напісаць навуковае абгрунтаванне, атрымаць уседазволы, знайсці грошы… – Ідэя з’явілася пяць гадоў таму. Мы пазнаёміліся з Пашам і Арцёмам. І вось з Божай дапамогай мы гэта зрабілі, у нас атрымалася! Шмат хто нам дапамагаў: хто грашыма, хто проста падтрымкай, хто транспартам, – кажа Аляксандр Рынкевіч, галоўны з ініцыятараў устаноўкі памятнай шыльды. Арцём Сухойда дадае: “На першы погляд, здаецца, што гэта проста. Але намі было затрачана шмат сілаў і энергіі. Трэба было сабраць шмат інфармацыі, дамовіцца з людзьмі, патрэбная была і фінансавая падтрымка. Саша для гэтага практычна ўсе Мёры арганізаваў”. На адкрыцці памятнай шыльды прысутнічалі вернікі, святары, прадстаўнікі грамадскіх арганізацый, польскай дыпламатычнай місіі на чале з Марцінам Вайцяхоўскім. Болей...

Echa Polesia
Kwartalnik Polaków na Polesiu
3 (63) 2019

W tym artykule postaram się odpowiedzieć na pytanie, które już od ponad roku wywołuje ostre dyskusje między historykami, pisarzami, krajoznawcami i rekonstruktorami, czy mógł 17 września 1939 r. kapitan Wacław Radziszewski, dowódca batalionu marszowego 82 Syberyjskiego pułku złamać rozkaz opuszczenia Twierdzy, zająć fort Sikorskiego i prowadzić działania bojowe z jednostkami Wehrmachtu do 22 września, a później z jednostkami Armii Czerwonej. Przez wiele lat badano materiały prasowe przedstawiające historię obrony Twierdzy Brzeskiej we wrześniu 1939 roku, oraz prowadzono prace z kolekcjonerami fotografii na temat historii Twierdzy i jej obrony w 1939 roku. Krok po kroku badałem wały obronne Twierdzy, gdzie bohatersko walczyły jednostki Wojska Polskiego, ogładałem umocnienia fortyfikacyjne, gdzie obrońcy mogli przeczekać naloty lotnicze i ostrzały artyleryjskie trwające przez 3 dni. To wszystko trzeba było zrobić po to, aby zrozumieć, gdzie znajdowały się pozycje obrońców, gdzie przeciwnik podejmował aktywne działania szturmowe, o ile w odpowiednim czasie dowództwo zgrupowania «Brześć» wydało rozkaz wyjścia z Twierdzy i na ile słusznie rozkaz został wykonany. Przygotowywane do obrony główne pozycje wszystkich trzech umocnień Twierdzy, pozycje na wyspie Północnej będące głównym kierunkiem spodziewanych ataków ze strony części XIX Korpusu Armii, wyznaczyli następująco: w rejonie Bram Brzeskiej i Bielskiej, na prawym brzegu Bugu – 33-batalion piechoty pod dowództwem kapitana Szczupaka. Болей...

Свободные новости плюс
еженедельная общественно-политическая газета
37 (836) 2019

Каждый год в Беларусь приезжает большая группа российских журналистов, перед которыми почти всегда выступает президент. А вот так работать с украинскими СМИ у белорусских властей почему-то не получается. Но теперь, накануне встречи президентов Беларуси и Украины в Житомире в начале октября, белорусские власти посчитали нужным создать благоприятный информационный фон. Поэтому в Минск для встречи с А. Лукашенко были приглашены представители ведущих украинских СМИ. Начиная встречу с украинскими журналистами 26 сентября, глава государства отметил: «Мы впервые, к сожалению, встречаемся в формате прямого разговора с представителями таких крупных средств массовой информации Украины». Но здесь белорусского руководителя немного подводит память. Подобная встреча была 23 ноября 2006 года. Тогда целый десант украинских журналистов так же, как обычно делается с представителями российских СМИ, возили по стране, и потом перед ними выступил А. Лукашенко. Эта встреча памятна тем, что тогда глава Беларуси предложил Украине союз против России. Дескать, по территории наших стран проходит транзит российских энергоресурсов в Европу, нам нужно было бы договориться о тарифах и выступить с общей позицией на переговорах с РФ. Отвечая на вопросы журналистов о разных аспектах белорусско-украинских отношений, президент был как всегда противоречив. Например, с одной стороны, он утверждал, что у него никогда не было плохих отношений с президентами Украины. Болей...

Новы Час
38 (649) 2019

Афіцыёз вельмі любіць прадстаўляць беларускую апазіцыю «празаходняй» і існуючай на замежныя — амерыканскія ці еўрапейскія — грошы. Што не перашкаджае ім самім залазіць у кішэню заходніх падаткаплатнікаў. Але мы не думалі, што ў такіх маштабах! Днямі ў Беларусі прэзентавалі цікавую еўрапейскую праграму — «Партнёрства ў падтрымку належнага кіравання». За такой расплывістай фармулёўкай хаваюцца вельмі цікавыя рэчы. Напрыклад, адзін з праектаў — «Умацаванне права на справядлівае судовае разбіральніцтва ў сістэме крымінальнага правасуддзя ў Беларусі». Сярод мэтаў гэтай праграмы — «умацаванне нацыянальнай сістэмы крымінальнага правасуддзя», шляхам адукацыі беларускіх юрыстаў у тым ліку (заўважце!) «па пытаннях, звязаных з адменай смяротнага пакарання». На гэтыя мэты Савет Еўропы і ЕС выдаткоўваюць паўмільёна (!) еўра цягам 2019–2020 гадоў. Праграма прадугледжвае не што іншае, як навучанне «студэнтаў і прадстаўнікоў юрыдычных прафесій». Адукацыя — гэта, безумоўна, добра. Але як студэнты еўрапейскіх курсаў за еўрапейскія грошы потым будуць увасабляць атрыманыя веды на практыцы? Адказ адзін — ніяк, бо беларуская судовая сістэма не з’яўляецца незалежнай, і гэта ўсім вядома. Пэўна, апроч Савета Еўропы і ЕС. А таму вучы іх — не вучы, а суддзі будуць вымушаныя выносіць тыя прысуды, пра якія ім скажуць «зверху». Асабліва смешна гучыць меркаваны вынік праекту: «Укараненне еўрапейскіх стандартаў… у тым ліку прынцыпаў справядлівага судовага разбору ў сістэму прафесійнайпадрыхтоўкі юрыстаў». Болей...

Слова Жыцця
Газета Гродзенскай Дыяцэзіі
17 (523) 2019

Усемагутны прагне мець нас у сваёй апецы, каб былі шчаслівыя. У гэтым няма ніякай іншай выгады, проста Ён найлепш ведае, што для людзей добра. Ён сам ёсць Любоў, таму ўсё, што робіць, з’яўляецца любоўю. Аднак існуе таксама непрыяцель, які ненавідзіць Стварыцеля і тое, што Бог любіць, а асабліва чалавека, бо Усемагутны яго вельмі палюбіў. Гэта д’ябал. Паміж ім і Богам ідзе барацьба, а яе “полем”, “аб’ектам” становяцца людзі. У душы тады яны чуюць 2 галасы: адзін ад Пана, які запрашае да святасці, а другі ад д’ябла, які спрабуе адштурхнуць ад Стварыцеля, прадставіць Яго ў негатыўным святле. Злы робіць усё гэта, каб чалавек адвярнуўся ад Нябеснага Айца. Замест міласэрнага Бога ён спрабуе намаляваць вобраз Валадара, які толькі забараняе, знявольвае, шкадуе жыцця. Менавіта так ён некалі падмануў Еву ў раі, так сёння спрабуе падмануць кожнага з нас. Д’ябал выйграе духоўны бой, калі чалавек сцвярджае: “Мне Богнепатрэбны, хачу быць адзін”. Бог перамагае, калі чалавек вызнае: “Хачу быць з Богам, аддаю жыццё ў Яго рукі, бо іначай не ўяўляю сваё існаванне”. Калі людзі давяраюць адзін аднаму, адчуваюць сябе ў бяспецы. Такія адносіны ўмацоўваюць іх жыццё. Супакой паміж мужам і жонкай, братам і сястрой, бацькамі і дзецьмі, сябрамі ўздымае, дадае сіл, дазваляе абаперціся на іншую асобу. Падобна і з Богам: мы павінны даверыцца Стварыцелю, каб здабыць перамогу ў духоўнай барацьбе. У адным са сваіх пасланняў св. Павел напісаў: “Апраўданыя паводле веры, мы маем мір з Богам праз Пана нашага Езуса Хрыста” (Рым 5, 1). Болей...

Ніва
Тыднёвік беларусаў у Польшчы
40 (3308) 2019

«Ніва» — штотыднёвая газета, якая выдаецца на беларускай мове ў Беластоку. Газета была заснавана ў 1956 Беларускім грамадска-культурным таварыствам. Зараз яе выдае Праграмная рада тыднёвіка «Ніва». Газета асвятляе штодзённае жыццё беларусаў у Польшчы, дзейнасць грамадскіх арганізацый, друкуе матэрыялы па краязнаўстве, змяшчае артыкулы, прысвечаныя актуальным падзеям на Беларусі. Болей...

Latest Month

Ліс 2019
S M T W T F S
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Tags

Распрацавана LiveJournal.com
Designed by Tiffany Chow